مراحل سرمایه گذاری خطر پذیر

سرمایه گذاری خطر پذیر یا VC که مخفف Venture capital بوده و از آن با عنوان‌های «سرمایه‌ گذاری جسورانه» یا «سرمایه‌گذاری کارآفرینی» نیز نام می‌برند، عبارت است از تأمین سرمایه برای شرکت ها و کسب و کارهای نوپا (استارت آپ ها) و کارآفرین و عموما دانش بنیان که مستعد جهش و رشد ارزش هستند. این شرکت ها در مراحل ابتدایی رشد و تکامل اقتصادی خود، مورد توجه سرمایه گذارانی هستند که با وارد کردن سرمایه، شکاف سرمایه و کمبود نقدینگی شرکت های کارآفرین را جبران کرده و در گروه سهام داران آن‌ها قرار می‌گیرند. سرمایه گذار خطر پذیر با مدیریت فعالانه، برنامه‌ریزی و انتقال تجارب در افزایش قیمت سهام این شرکت ها نقش مهمی ایفا می‌کند. رونق و توسعه فعالیت‌های سرمایه گذاری خطر‌پذیر موتور محرکه و محور اصلی رشد محصولات جدید و نوآوری در عرصه فناوری است.که مراحل این سرمایه گذاری به شرح زیر می باشد
1- کاشتن بذر: کاشتن بذر مرحله‌ی اول سرمایه‌گذاری خطرپذیر است. تأمین مالی در این مرحله اغلب شامل مقادیر نسبتاً بالای سرمایه‌ای است که مخترعان یا کارآفرینان برای تأمین مالی و توسعه زودهنگام محصول یا خدمات جدید از آن استفاده می‌کنند. این کمک‌های مالی اولیه ممکن است به توسعه محصول، تحقیق بازار، ساخت تیم مدیریتی و ایجادطرح کسب و کار اختصاص داده شود.

در اصل در این مرحله، شرکت عملیات تجاری‌اش را آغاز نکرده است اما تزریق پول نقد برای تأمین مالی، پژوهش و توسعه محصول ضروری است. این شرکت‌های جوان معمولاً فرصت‌های کسب‌وکار را برای تأمین مالی بسیار دشوار می‌بینند و اغلب نیازمند سرمایه‌ای برای تحقیق و توسعه قبل از راه‌اندازی کسب و کار، توسعه و آزمایش محصول و طراحی تجهیزات تخصصی هستند.

به‌طورمعمول در این مرحله، صندوق VC به صورت دوره‌ای با کمک سهامداران، به شرکت نوپای موردنظر، سرمایه را تزریق می‌کند تا شرکت بتواند هزینه‌های توسعه کسب‌وکارش مانند: هزینه‌های توزیع و فروش، قطعات و موجودی، استخدام، آموزش و بازاریابی را تأمین کند.

2-مرحله آغازین: برای شرکت‌هایی که قادر به شروع عملیات هستند، اما هنوز در مرحله تولید و فروش تجاری قرار نگرفته‌اند، تأمین مالی در این مرحله صورت می‌پذیرد و از قابلیت‌های پیشرفته کسب‌وکار حمایت می‌شود. در این مرحله، کسب‌وکار جدید می‌تواند مقدار زیادی پول نقد را به‌کار گیرد، این در حالی است که شرکت‌های VC با تعداد زیادی از شرکت‌های اولیه در پرتفوی خود می‌توانند هزینه‌ها را به سرعت افزایش دهند. این مرحله خود از دو قدم کوچک‌تر تشکیل شده است:

راه‌اندازی: در اینجا وظیفه اساسی، پشتیبانی از توسعه محصول و بازاریابی اولیه است. سرمایه‌گذاری‌های این‌چنینی شرایط را برای توسعه محصول و بازاریابی اولیه فراهم می‌کند. این نوع تأمین مالی به‌طور معمول برای شرکت‌هایی که فقط سازمان‌دهی شده‌اند یا به کسانی که مدت زمان کوتاهی در تجارت بوده‌اند، اما هنوز محصول‌شان را در بازار نفروخته‌اند، پیشنهاد می‌شود. به‌طورکلی، این شرکت‌ها قبلاً مدیران کلیدی‌شان را انتخاب کرده‌اند، طرح کسب‌وکارشان را آماده کرده‌اند و مطالعات بازار را انجام داده‌اند. در این مرحله، کسب‌وکار شاهد اولین درآمد خود خواهد بود، اما هنوز از سوددهی شرکت خبری نیست. در واقع در این مرحله شرکت اولین سرمایه‌گذار «خارج از کسب‌وکارش» را جذب می‌کند.

مرحله اولیه: سرمایه‌گذاری برای تولید و فروش تجاری آغاز می‌شود. اکثر شرکت‌ها در این مرحله کمتر از سه سال داشته‌اند و محصولات یا خدمات‌شان را به‌صورت آزمایشی تولید یا ارائه می‌کنند. در بعضی موارد، محصول ممکن است در دسترسی تجاری نیز قرار گرفته باشد.

3- مرحله فرآیندی: در اینجا تأمین مالی مراحل قبل به‌صورت یکجا انجام می‌گیرد.

4- مرحله نهایی: سرمایه‌گذاری پس از تولید و فروش تجاری، اما قبل از ارائه کلی به بازار انجام می‌گیرد. محصول یا خدمت در حال تولید است و به‌صورت تجاری در دسترس است. این شرکت رشد قابل‌توجهی در درآمد را نشان می‌دهد، اما ممکن است سودی نداشته باشد. در اینجا معمولاً شرکت بیش از سه سال فعالیت تجاری را پشت سر گذاشته است.

5-مرحله تعادل: این مرحله به تمام مراحل قبلی و ارتباط آن‌ها با یکدیگر اشاره دارد.